Categorie archief: FTM TOP NEW MUSIC

Into Sixths #1 voor The Naked Sweat Drips

De zoveelste nummer 1 voor de band, de eerste single Frozen Sparks staat nog steeds als beste track bovenaan in 11 jaar FTM Top 100. Hoog op het lijstje van de beste band, zowel live als op plaat.

Into Sixths is de nieuwste single van het 1 jaar oude album. En stijgt flink wat plaatsen en zo door naar nummer 1! Inmiddels is er veel nieuws rondom The Naked Sweat Drips.

https://ftmtopmusic.wordpress.com/2018/02/24/liefde-voor-deze-jongens-inmiddels-staat-de-teller-hoog-heel-hoog-dus-alleen-maar-liefde-voor-the-naked-sweat-drips/

https://ftmtopmusic.wordpress.com/2018/02/20/tnsd-crowdfunding-begonnen-en-nu-al-is-het-streefbedrag-binnen-maar-doneren-kan-nog-steeds-voor-meer-en-meer/

 

 

Advertenties

Swiss Kiss – Shaemless [Video+Single] Release

Gisteren was het zover, de release van Swiss Kiss. Shaemless bracht hiermee weer een nieuwe single.  De release in de Waaghals tijdens een instore met nog meer nieuwe nummers. Inmiddels volgt FTM Top Music deze band al een jaar of 6. En na het winnen van de Roos en diverse optredens verder is het tijd voor de nieuwe EP. Deze is op 24 maart is de release van de nieuwe EP in Merleyn Nijmegen.

De eerste single is weer punk en zoals Shaemless is! Heerlijk.  Tijdens deze instore hoorde je meer en de Waaghals was bijna te klein voor de aanwezige mensen (en band). Check ze 24 maart in Merleyn.

Met scheurende gitaren (en stem!) van Daan en Tom, de brullende bas van Pepp en de strakke beats van Cyril maakt Shaemless hun eigen originele mix van oude punk, blues en 60’s garage. Vette shit dus.

Video gemaakt door Theo Producties. De single kwam tijdens de instore op cassette uit. Dus even je walkman of cassettedeck uit de kast halen mensen.

My Own Army: De band geeft een krachtige en energieke live-uitvoering!

My Own Army is een Alternative-Indie-rockgroep uit Rotterdam, Nederland. De band werd gevormd in 2008 toen Vincent Hekkert (toen bass) en Herman de Kok (gitaar en leadzang) samen met Sven Spierings (drums) een band met 3 leden maakten met originele muziek beïnvloed door rockbands zoals Stone Temple Pilots , de Missie, Soundgarden, etc. Kort daarna realiseerde de band zich dat een vierde lid nodig was om hun geluid te verbreden, waardoor bassist Dennis van Elswijk zich bij de band aansloot en Vincent overschakelde op leadgitaar.

In 2010 bracht de band haar debuut-EP getiteld Throw Away the Silence uit, opgenomen onder het indie-label Dying Giraffe Recordings. Het album werd uitgebracht op CD en digitaal op iTunes. De EP werd gesteund door een rigoureus tourschema, voornamelijk door heel Nederland, waar de band geleidelijk een naam oprichtte met fans, rockcafés en clubs.

In 2012 moest de band afscheid nemen van hun bassist Dennis, die wegens onverzoenlijke verschillen vertrok. De groep hergroepeerde snel en vond bassist Ferry Westdijk, die een nieuw geluid aan de band toevoegde en zijn eigen stijl van muziekschrijven inbracht. Met Ferry in de formatie nam de band Too Many Faces op, een volledige CD die in 2014 werd uitgebracht onder de RVPrecords. Too Many Faces is rauw, sfeervol en veelzijdig met een industriële sfeer die vakkundig is vastgelegd in het geluid van de band, evenals de CD-artwork. De band ondersteunde hun release met een tourschema, dat ook uitvoeringen in België omvatte.

Terwijl 2016 rondrolde, begon de band te worstelen met hun muzikale identiteit, waardoor een jaar van sabbatical in werking trad. Dit gaf de band de tijd om zich te concentreren op hun geluid, de structuur van hun songs en, al met al, hun muzikale identiteit en volwassenheid. Als gevolg daarvan heeft de band het afgelopen jaar negen nieuwe nummers geschreven, die ze in 2017 live zullen geven. Geïnspireerd door Oceansize, Soundgarden, Elbow en Tool, is My Own Army voortdurend op zoek om hun grenzen te overschrijden, zowel muzikaal als tekstueel. De band geeft een krachtige en energieke live-uitvoering van ongeveer een uur, waarbij een zwaar rockgeluid wordt gecombineerd met bas en drums, met melodische en atmosferische vocalen, achtergrondzang en jammerende leadgitaar.

 

Once is Morrès en Morrès is Once. Heerlijke gitaren en de vocalen blijven je verrassen. Luister Morrès, deze week Once ook in de playlist nieuwe muziek.

Morrès, een Nederlands rocktrio uit de regio Arnhem-Nijmegen, bestaande uit de musici Thomas Calis, Johan ‘basso’ Volman en Anco Koens.   De band werd opgericht in 2013 – toen een kwartet – en handelt sinds 2016 in de huidige formatie. Het recept: een stevige en rijzende ritmesectie, aangevuld met krachtige vocalen en melodieuze gitaarlijnen, resulteert in melodieuze power-pop met veel energie en dynamiek, van stevige rocknummers tot fragiele ballads – hier en daar wat jazzy invloeden. Muziek waarin men ruimte vindt, een mix van The Police meets Muse: energie, dynamiek, emotie.  

Once is Morrès en Morrès is Once.  Maar de rest van de EP is divers, heerlijke gitaren en de vocalen blijven je verrassen. Luister Morrès, deze week Once ook in de playlist nieuwe muziek.

Mercy geeft je weer die gitaren vocalen, de heerlijke melodie.  Maar luister ook het prachtige Blue Sky,  A Good Day is weer een goede track na de ballad, So Familiar sluit de EP A Good Day af en daarmee is A Good Day een EP waar je oprecht uren naar kunt luisteren.

Hoogtepunten sinds de oprichting zijn, bijvoorbeeld, een live optreden op de landelijke radio in Veronica’s Countdown Café, de release van het album Still in 2015 ..   In 2016 werd Morrès, na samen te treden met drummer Thomas, het rock-trio dat ze nu zijn. Nieuwe muziek werd geschreven voor de opvolger van de eerste EP, resulterend in de 5 nummers EP A Good Day.   A Good Day is een EP geworden met 4 stevige nummers en een ballade. Over het algemeen heeft de muziek een vrolijke, energieke vorm, in tegenstelling tot de teksten, die gaan over onderwerpen als verlies in al zijn vormen en vormen – en tegelijkertijd een ode aan het leven zelf.  

 

De EP werd gepresenteerd in LuxorLive in Arnhem op 15 september 2017. Samen met de wereldwijde release van de plaat “A Good Day” werd de single “Once” gelanceerd, compleet met clip. Ondertussen is Morrès druk bezig met het schrijven van nieuw materiaal. Een ander nieuw project dat nog gaat komen, is het organiseren van een minitour in Duitsland – en natuurlijk zoveel mogelijk optredens in Nederland.    

LiveStreamMagazine “… Een potentiële brullende ritmesectie met krachtige baslijnen en strak vloeiende drumbeats. Sterke, zuivere vocalen, energie en ervaring. Een snufje alt-rock en symfo, scherpe teksten en onderwerpen. Al dan niet verplaatst of geschud leidt dit tot een kern van melodieuze power-pop waarin fragiele ballads niet worden geroepen. ” “… Once, inspired on Metallica’s ‘St Anger’ neemt je mee in een persoonlijke zoektocht naar angst en woede waarin de geluiden je perspectief bieden. ‘  

LivePodium.nl: “… een band met een massieve, melodieuze pop. Het woord dat in me opkwam is ‘bombastisch’ maar misschien ga ik te ver. De drie mannen formatie heeft ons een EP opgeleverd die de moeite waard is “

Boeken kan via http://www.zeal.onl

Crashing Bats: Keiharde rock op EP “Unhinged”

Crashing Bats is een 4-koppige band uit Den Haag die durft, met verschillende muziekstylen die ze samenvoegen in verschillende nummers. Ze zetten zichzelf neer op een unieke manier van alternative rock. We maken uitstapjes naar andere stylen zoals Progressieve Rock, Hard Rock, pop rock, metal en alles wat daar tussen zit.

De band bracht eind 2017 EP Unhinged uit. FTM vertelt je samen met Corné over deze EP. Corné is Bassist bij Crashing Bats.

De EP Unhinged is met 4 tracks een diverse EP geworden. Geluid van de Crashing Bats is alternative rock, maar zeker ook uitstapjes naar andere stylen zoals Progressieve Rock, Hard Rock, pop rock, metal en alles wat daar tussen zit. Dat hoor je op deze EP zeker.

Ons opname proces was heel kort, wat ik hiermee bedoel is, we hebben de EP in 2 dagen opgenomen in Starsound Studio te Utrecht. Onder begeleiding van Jur van Dijk (vriend en collega van de gitarist van onze band) hebben wij onze EP opgenomen. De eerste dag hebben we ons gefocused op bas en drums, de tweede dag op gitaar, zang, en backing vocals. De nummers waren voor het opname proces al geschreven, maar kregen pas echt vorm in de studio.

Dit opname proces vond plaats in Maart 2017, na twee erg lange dagen waren alle gedeeltes opgenomen. Voor het eerste nummer Bird of Prey, hebben we veel dingen geprobeerd met de gitaar solo, we hadden 3 takes opgenomen die uit eindelijk niet zijn gebruikt. We hadden een take gebruikt die onze gitarist ‘per ongeluk’ had ingespeeld. Dat loopje in de solo beviel ons zo goed dat we hem hebben gehouden.

Voor het nummer Monster hebben we iets meer gericht op de zang en backingvocals, zoals het spiegelbeeld van de backingvocals in het refrein.

Het uiteindelijke mixen van de tracks duurde langer dan verwacht, de nummers zijn naar wens gemixed ook door Jur van Dijk. Mijn drummer en gitarist (Rabin en Wilbert) hebben samen de puntjes op de i gezet voor de mix. Met een uiteindelijk tevreden resultaat hebben we de mix naar Wim Bult (inline mastering) gebracht om ze te laten masteren in Amersfoort.

Ik zelf ben groot fan van de Nederlandse krautrock/spacerock band Monomyth (ook haags), ik zag dat ze hun tweede album door Wim van Bult hebben laten masteren, dus ik heb met hem contact daarover opgenomen. In juli 2017 hebben wij de plaat laten masteren, hier zijn 2 revisie ronden overheen gegaan. Daarna waren we tevreden over het geluid van onze EP. 

Een EP waar je bij het openingsnummer Bird of Prey al mag horen waat Crashing Bats goed is, keiharde rock! Maar waar gaat Bird of Prey over.

Bird of Prey gaat over een meid die opzoek is naar een one-night stand, of een scharrel. Het idee kwam toen we de tekst aan het schrijven waren, onze zangeres Sara wilde graag tekst in de trend van het nummer “the fantastic journey of the underground man” van De Staat. Maar dan uit een ander perspectief, omdat we vonden dat het voor onze band dan juist beter maakt. Na flink wat zitten sparren en grappen over de tekst zaten de drummer, gitarist en ik (Robin, Wilbert en Corné) grappen te maken dat we na de gitaar solo “scissor” & “timber” (scharen & timmeren) moeten roepen, om voor ons als inside joke voor lesbische seks in het nummer te verwerken. Dit gaf op de EP het juiste extra laagje wat het nummer interessant houd tot het einde.

Monster is de tweede track van de EP dat start met stevige gitaren.  Zo zet de EP zich voort met een stevige track met een een refrein wat blijft hangen.

Monster is een nummer wat het oogpunt is genomen van een ruzie.
“I’m the monster now, it’s all my fault somehow?!” Je herkent het wel, je hebt ruzie met een partner/vriend/vriendin, je zegt iets en daardoor word het of is het ineens jouw schuld. Dit idee is ontstaan dat wij (als band) het zat waren dat mensen heel snel beledigd waren over wat er tegen ze gezegd werd. Het instrumentale gedeelte van dit nummer kwam meer vanuit de kant van Muse en punkbands. Mijn drummer (robin) had het er al vaak over dat we een goed punk nummer nodig hadden, ik (Corné) kwam met een basloop waarop we het nummer hebben gebouwd, wat vervolgens goed doorgetrokken werd tot een kleine bassolo voor de laatste refreinen. Het nummer is ook een kleine knipoog naar Killing In The Name Off van Rage Against The Machine, de outro van Monster maakt dat duidelijk.

Brushes brengt je rust op deze EP, een lief klein liedje is het zeker. Wat toch weer laat horen dat het een Crashing Bats liedje is.

Brushes is een nummer wat ik (Corné) voor mijn vriendin had geschreven, althans. Het instrumentale gedeelte. Het is een lief klein liedje, rustig en akoestisch wat rustig door kabbelt, hier schijnt mijn jazz roots ook iets meer naar voren (refrein van het nummer). De tekst had mijn zangeres geschreven, ze kwam op het idee van een gevoel wat je op straat kan hebben. Je komt ineens iemand tegen waarvan je denkt “wow! Zij ziet er goed uit” ze loopt je voorbij en het moment is alweer voorbij en het moment is alweer weg. Maar, er zit een twist in dit nummer; stiekem gaat het nummer over een stalker die dus dat persoon blijft volgen, totdat de situatie awkward en naar uitpakt.

Whadzit Tooyahbij het beluisteren van de EP, valt deze titel wel erg op. Daar wil ik wel meer van weten.

De naam is bijna zo raar als dat het nummer is. Het idee (en naam) hadden wij van een Spongebob aflevering. Het komt er op neer dat je het af en toe zat ben dat mensen je heel snel op aanspreken op dingen die verkeerd gaan “Everything could go so wrong, before we reach the end” maar je moet je er niks van aantrekken, het “gaat je niks aan” (whats it too yah?) Ook bij het muziekale gedeelte schijnt Muse weer een beetje door bij de gitaar solo, de whammy word aangeslingerd en gaat alle kanten op. De brute riff in de bridge voor en na de gitaar solo is erg gewaagd en klinkt vies, waardoor het ruwe refrein niet voor niets is. Het ska gedeelte is een idee van me gitarist (Wilbert). Hij luisterde veel naar bands zoals Russkaja, Mighty Mighty Bosstones etc. leek het hem heel vet om ook iets met Ska te doen, dat gaf vorm aan de intro en coupletjes van het nummer.

Het intro melodietje wat gezongen word vonden wij zelf op de McDonalds jingle klinken, dus dat hebben we maar geaccepteerd  dat het zo is, en we zeggen zelf dat we het ooit aan McDonalds gaan verkopen. Dat idee zal waarschijnlijk nooit werkelijkheid worden, maar het idee is leuk.

De EP Unhinged is met 4 tracks een diverse EP geworden. Geluid van de Crashing Bats is alternative rock, maar zeker ook uitstapjes naar andere stylen zoals Progressieve Rock, Hard Rock, pop rock, metal en alles wat daar tussen zit. Dat hoor je op deze EP zeker.

Corné van den Boogert bedankt voor de uitleg bij de EP, een EP waarvan je een aantal nummers in de playlists van FTM Top Music zal tegenkomen.